Hrafnhildur litlasystir mín já og Gunni maðurinn hennar framleiddu í gær tvær stúlkur líklegar til stórverka. Nú eru þær komnar og enginn vafi lengur með innbirðis stöðu stúlkna og drengja í systkinabarnahópnum mínum. 9 - 6 fyrir stelpunum.

Nú er ekki langt í heimsyfirráðin.

Myndbyrting af nr. 14 og nr. 15 um leið og þær berast.

Ég hrópa ferfalt húrra fyrir þessari fallegu fjölskyldu og skríki af spenningi eftir myndum.

Þið skuluð hrópa líka. Húrra!

Þegar ég mætti galvösk á skrifsofuna mánudag hitti ég fyrir mér ekki jafn galvaska espressokönnu. Hún hafði líklegast ekki verið þrifin síðan á tímum tilfiningaklámsframleiðslunnar og fór því beina leið í tunnuna.
Síðan hef ég engst í koffínskorti milli þess að skjótast á Blikanum að kaupa Latte í frauðplastmáli, en það er vonlaust að hjóla með Latte í frauðplastmáli án þess að sulla út allan Blikann en í dag er dagurinn sem allt verður bætt.

Mamma skildi Sokka sinn eftir í minni umsjá og því kjörið tækifæri til ferðalaga, langra ferðalaga á milli póstnúmera. Espressokannan mín ráðin í vinnu á skrifstofuna og tilvalið að stoppa í bakaríinusemselursúkulaðiðsemættiaðveraólöglegtþaðersvogott, því fyrstaflokks bakkelsi og eðalkaffi er eithvað sem ætti að vera á boðstólum á hverri mannsæmandi skrifsofu.
Stoppið í þessu bakaríi nær ekki í sögubækurnar í þetta skiptið nema fyrir það eitt að hafa selt mér litlar mjólkurfernur með kýraugum. Ég hugsaði með mér “En hugulsamt af vöruhönnuðinum að hafa svona glugga á fernunni fyrir mjólkina að horfa út um”, svo settist ég upp í Sokka og hossaðist á Háteigsveginn.
Ég uppgötvaði það ekki fyrr en ég var að frelsa mjólkina ofan í kaffið mitt að það var áletrun við litla gluggann.

Fyrir sogrör -hjúkk að þurfa ekki að lifa lengur í þessari blekkinu.

Við Vargur erum búin að fara tvisvar út eftir miðnætti og samt lítur hann svona út

Kannski það sé bar kominn sofi tími?

Þá er gott að geta farið í heimsókn í smáíbúðahverfið og leika í garðinum.

Það finnst Úu allavegana.

Það er hægt að vera með of stór sólgleraugu, sprengja sápukiúlur, lita úti og leika við Varg.

Við Úa hjóluðum saman í Vesturbæarlaugina í dag, fórum í ísbjarnarleiki og borðuðum ís.

Nú er ég þreytt. (Og svo er ég med hjálm til fyrirmyndar)

Þórdísin mín kom í heimsókn í húsið góða, drakk kaffi og borðaði forláta nýbakað kryddbrauð.

Við hlógum ógislega mikið og urðum væmnar og allt sem að góðum vinkonum sæmir.

En ef einhver hefði nú slysast til að gleyma þessu, þá er hægt að músa, hlaða og hlægja.