Það hríslast upp eftir bakinu á mér ónota hrollur við tilhugsunina um að ísland verði selt fyrir örfáar styrkja krónur evrópusambandsins.

Ég vil fá að hafna umsókn um aðild að ESB sama hvað svo aðrir kjósa. Þessir apakettir á þingi hafa ekkert að gera með svo stóra ákvörðun án hjálpar.

Ég hef komist að því að Listsundfélag Reykjavíkur hafi verið til og þykir mér tími til kominn að endurvekja það merka félag. Kannski ég finni mér aðrar kúlusafnandi konur og endurvekji félagið.

Ég held það sé ekkert fallegra í heiminum en hópur af alminnilega óléttum konum að framkvæma listsundrútínu.

(Athugið átt hefur verið við stolna myndina)

Ég auglýsi hér með eftir verðbólgumarkmiðum ríkisstjórnarinnar.

Á sama tíma og ég geri mér fyllilega grein fyrir að það þurfi að spara og fiska í ríkiskassann, þá skil ég ekki hvernig endurvakið vörugjald tvöfaldað og margfaldaðir matar skattar eigi að stemma stigum við verðbólgunni. Ég er ekki hagfræði menntuð og get ekki séð að ríkisstjórnin hafi skilning á hagfræði sem gæti fyllt svo sem eina kattarnös.

Þessar auknu álögur ásamt linnulausri hækkun álaga á áfengi og tóbak rúlla beint inn í vístölufjandann og auka skuldabyrðar heimilana í landinu. Þessar sömu skuldayrðar og blessuð ríkisstjórnin hefur heitið að ráða bót á. Hvurslags hundalógíg er það?

Þegar annað hvert heimili í landinu verður gjaldþrota og 2 af hverjum tíu verða atvinnulausir á þá að dobbla bara allt upp á nýtt? 90% tekjuskattur fjórfallt vörugjald og 70% álögur á áfengi, tóbak og matvæli?

Skítt með þessar álögur á munaðinn svo lengi sem hann er aftengdur vísitöluræskninu.

Ég get ekki leift mér að þusa svona um u-beigjuríkisstjórnina án þess að minnast á Icesave samninginn. 5,5% vextir þegar aðrar þjóðir fá 3,5% en það er allt í lagi því við ætlum ekkert að borga fyrr en eftir dúk og disk.

Einusinni pissaði ég í skóinn minn, ég varð blaut og köld.